Στις μέρες μας δύσκολα βρίσκουμε ανθρώπους που νοιάζονται για τους συνανθρώπους τους. Είναι σημαντικό όλοι να βοηθάμε όποιον βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Έτσι, μια γυναίκα που έχει αυτή την πεποίθηση βαθιά ριζωμένη μέσα της, για 32 ολόκληρα χρόνια μαγειρεύει για άπορους εθελοντικά.Ένα μοναδικό αφιέρωμα για την κυρία Μαρία Συνάτικα από τον Βόλο, την μαγείρισσα των απόρων.
Μπορεί αν είναι 91 χρόνων αλλά 32 χρόνια τώρα μαγειρεύει ένα ζεστό πιάτο φαΐ σε εκατοντάδες συμπολίτες.Αειθαλής και αεικίνητη, παρά τα 91 της χρόνια, η κ. Μαρία Συνάτικααπό τον Βόλο εξακολουθεί να πηγαίνει καθημερινά στο συσσίτιο της ενορίας της ώστε να συνδράμει με τις δικές τις δυνάμεις στην ανακούφιση εκείνων που έχουν ανάγκη, στη δύσκολη περίοδο που περνά η χώρα. «Όσο με βαστάνε τα πόδια μου θα πηγαίνω κάθε μέρα. Τώρα ο κόσμος υποφέρει όσο ποτέ», αναφέρει στο «Έθνος» η ηλικιωμένη εθελόντρια. Η ίδια, γόνος πλούσιας επιχειρηματικής οικογένειας του Βόλου, έζησε μια άνετη ζωή χωρίς οικονομικά προβλήματα, αλλά δεν έπαψε ποτέ να νοιάζεται για τους συνανθρώπους της που δεν είχαν την ίδια τύχη. Τα τελευταία χρόνια βλέπει τους τελευταίους να αυξάνονται ραγδαία.
Κάθε πρωί στις 7 φορτωμένη με τρόφιμα είναι εκείνη που ανοίγει την πόρτα στο σπίτι γαλήνης του ιερού ναού μεταμορφώσεως. Εκεί είναι το δεύτερο σπίτι της. Ως το μεσημέρι μαγειρεύει, μαζί με άλλες εθελόντριες της κοινωνικής δομής της Μητρόπολης Δημητριάδος, για περισσότερους από 100 ανθρώπους που προσέρχονται καθημερινά για ένα πιάτο φαγητό. Μόλις τελειώσει η διανομή, είναι η τελευταία που θα φύγει, αφού πρώτα καθαρίσει, σφουγγαρίσει και τα αφήσει όλα έτοιμα για την επόμενη μέρα.
«Μέχρι χθες σιτίζαμε καθημερινά 102 ανθρώπους. Μόνο σήμερα ήρθαν 9 καινούργιοι. Σε κοιτάνε στα μάτια και σου λένε πεινάω. Σπαράζει η καρδιά σου», αναφέρει, προσθέτοντας ότι αγαλλιάζει η ψυχή της με την ιδέα ότι βοηθάει ανθρώπους σε αδυναμία.Η κυρία Μαρία γνώρισε την αξία της προσφοράς στην περίοδο της Κατοχής, όταν οι έμποροι γονείς της μοίραζαν φαγητό και ρούχα σε συνανθρώπους τους που λιμοκτονούσαν. Η ίδια είπε χαρακτηριστικά: «Ηταν πολύ δύσκολα χρόνια.Πολύ πιο δύσκολα από τώρα. Αυτό που φοβάμαι είναι να μη χαλάσουν τόσο πολύ τα πράγματα και γυρίσουμε σε εκείνα».
Η ίδια εργαζόταν για πολλά χρόνια ως επιχειρηματίας στον τομέα Παρασκευής και της εμπορίας κρεάτων κι έτσι όταν αποσύρθηκε αφιερώθηκε στον εθελοντισμό.Αφορμή στάθηκε, όπως μας λέει, η στενή σύνδεσή της με την Εκκλησία, αρχικά στον Ι.Ν. Αγίου Ανδρέα και κατόπιν, σε αυτόν της Μεταμορφώσεως, όπου προσφέρει καθημερινά τις υπηρεσίες της από τις αρχές της δεκαετίας του 1980.
Lifestyle“Πάθαινα κρίσεις”: Σούσουρο με Βαλαβάνη, αποκαλύπτει 1η φορά γιατί χώρισε με τον Κωνσταντίνο ΒασάλοLifestyleΘρήνος στη Νέα Δημοκρατία: Νεκρός ο Σωτήρης Γκίκας
«Αγάπησα τον Θεό και την εκκλησία και αυτοί μου δίνουν δύναμη να προσφέρω ακούραστα παρά την ηλικία μου. Το θέλω με όλη μου την ψυχή, το κάνω 32 χρόνια και θέλω να συνεχίσω για πολλά χρόνια ακόμα», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά η ίδια. Μπορεί να μην ασχολείται ενεργά με την πολιτική αλλα παρακολουθεί τις πολιτικές εξελίξεις της χώρας της. Ετσι στο δημοψήφισμα του 2015 δήλωσε. «Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Το βλέπω καθημερινά στα μάτια των ανθρώπων», λέει με αγωνία.Η κρίση «χτύπησε» και τις κοινωνικές δομές της Μητρόπολης Δημητριάδος, καθώς με τον ίδιο ρυθμό που αυξάνονται οι άνθρωποι που καταφεύγουν σ΄ αυτήν για ένα πιάτο φαγητό, μειώνονται αυτοί που συνεισφέρουν τρόφιμα.
«Σήμερα έχουμε 50 κιλά κρέας, αρκετό λάδι και ζάχαρη. Τα μακαρόνια λιγοστεύουν, πρέπει να πάρουμε κι άλλα», αναφέρει η κ. Συνάτικα με το μυαλό να παραμένει εκεί και μετά τη λήξη της καθημερινής της «βάρδιας» στο συσσίτιο. «Είναι παράδειγμα προς μίμηση. Παρά την ηλικία της επιδεικνύει περισσό ζήλο και όρεξη. Ξυπνάει νύχτα, 4 η ώρα, για να φτιάξει το σπίτι της και στις 7 το πρωί τη βρίσκουμε στην εκκλησία», δηλώνει στο «Έθνος» ο εφημέριος του Ναού της Μεταμορφώσεως, πατήρ Ιωάννης, ο οποίος προΐσταται μεταξύ άλλων στο Σπίτι Γαλήνης, ένα εκ των 20 που λειτουργούν στα όρια της Μητρόπολης Δημητριάδος.
Η γυναίκα αυτή είναι αξιέπαινη και όλοι πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμά της. Αν είχαμε πάντα στο μυαλό μας, έστω και λίγο, τους άλλους, η χώρα αυτή θα ήταν πολύ διαφορετική.
Περισσότερες Ειδήσεις σήμερα
Παναγία Κακαβιώτισσα στη Λήμνο: Η μοναδική εκκλησία στον κόσμο που δεν έχει σκεπή
Ο μοναδικός Άγιος Νικόλαος που είναι χτισμένος στα 1600 μέτρα υψόμετρο, στις βουνοκορφές της Ελλάδας